Joint venture بهترین شکل قرارداد در وضعیت فعلی IT

Joint venture  بهترین شکل قرارداد در وضعیت فعلی IT

تعریف joint venture :

ژان شایپرا یکی از حقوقدانان فرانسوی “جوینت ونچر” را به این شکل تعریف میکند : یک چهارچوب حقوقی همکاری است که در آن خطرات احتمالی و مدیریت میان طرفین تقسیم میشود [۱] .

Joint venture اصطلاحا به معنای تجارت جمعی یا معاملات گروهی مدت دار اطلاق می شود به این نوع قرارداد سرمایه گذاری مشترک نیز می گویند .

به عبارت دیگر Joint venture به نوعی از همکاری تجاری اطلاق می شود که طی آن طرفین مدیریت فعالیت خاصی را به نحو مشترک به عهده می گیرند و در سود و زیان حاصله شریک می شوند .

ویژگی های Joint venture :

  • ۱٫رابطه قراردادی : Joint venture در هر صورت بر اساس یک قرارداد استوار می شود .
  • ۲٫فعالیت خاص : Joint venture برای یک فعالیت خاص و مشترک تشکیل می شود و معین بودن هزینه فعالیت کفایت نمیکند و باید کاملا ابعاد اقتصادی و جغرافیایی خاص آن مد نظر باشد .
  • ۳٫ کنترل مشترک : در Joint venture کنترل مشترک باید وجود داشته باشد و چنانچه یکی از طرفین با وجود مشارکت در تامین سرمایه و سهیم شدن در سود فعالیت از مشارکت فعال در مدیریت امتناع کند نمیتوان روابط ایجاد شده را تحت عنوان Joint venture تحلیل نمود همین امر Joint venture را از شرکت های سهامی که در آن سهامداران پس از تامین بخشی از سرمایه شرکت در مدیریت شرکت نقش فعالی ندارند متمایز می کند .
  • ۴٫شراکت در نفع و ضرر : نسبت این شراکت فاقد اهمیت است آنچه مهم است اصل شراکت است به این ترتیب در مواردی که یک طرف به درخواست دیگری و در مقابل دریافت اجرت قسمتی از فعالیت را انجام می دهد نمیتوان چنین رابطه ای را Joint venture نامید و همین امر Joint venture را از پیمانکاران فرعی (sub-contracting) و دادن کمکهای فنی و غیره متمایز میکند .

انگیزه های تشکیل Joint venture :

  • ۱٫ ادغام سرمایه برای انجام یک پروژه
  • ۲٫ ادغام تجربه و دانش فنی در زمینه های متفاوت برای تولید محصول جدید
  • ۳٫ ادغام تجارب بازرگانی و توانایی های بازاریابی شریک داخل با دانش فنی و سرمایه شریک خارجی برای عرضه محصولات در بازار داخلی [۲]

بررسی قراردادهای Joint venture در شرکت های نرم افزاری دنیا :

نمونه هایی از قراردادهای Joint venture در شرکتهای بزرگ IT در جهان زیاد است که از آن جمله میتوان به قرارداد مایکروسافت با شرکت Co Beijing centergate technologies (Holding) در کشور چین در سال ۲۰۰۲ اشاره کرد که این اولین قرارداد Joint venture یک شرکت نرم افزاری در کشور چین می باشد که مطمئنا اندازه بازار مصرف چین و تکنولوژی بالای مایکروسافت میتواند منجر به رشد چند برابری طرفین شود . [۳]

همچنین در ژانویه ۲۰۱۲ غول بزرگ سخت افزاری و مخابراتی چین Huawei و شرکت بین المللی chinasoft قرارداد Joint venture را به امضا رساندند که سهم  (۴۰ درصد)Huawei و سهم chinasoft(درصد ۶۰)  بوده است . [۴]

در مورد کشور هندوستان نیز همگی شاهد رشد این کشور از لحاظ نرم افزاری بوده ایم که دلیل آن قراردادهای Joint venture
و همچنین قراردادهای outsourcing می باشد که در آینده به تفصیل مقاله ای در این مورد در همین سایت منتشر خواهد شد .
در اینجا میتوانید این مقاله را در مورد قراردادهای نرم افزاری Joint venture در کشور هندوستان مطالعه کنید .
jsonline.com

چرا در صنعت نرم افزار و در ایران باید به سمت قراردادهای Joint venture رفت :

معمولا کارفرما اگر شرکتهای خصوصی و یا دولتی را فرض کنیم اشتیاق زیادی به کسب سود سریع دارند و این موضوع بسیار طبیعی است و چون شرکت نرم افزاری در سود آینده مشتری که از این سیستم نصیب او خواهد شد سهیم نیست در حد اتمام قرارداد طبق توافق و به پایان رساندن پروژه تلاش خواهد کرد . در واقع مشتری توان پرداخت مبلغی که واقعا بتواند یک سیستم سودآور سفارشی و کارآمد را بسازد ندارد و تولید کننده نیز انگیزه ای برای تکمیل درست سیستم و تمرکز ۱۰۰ درصد برای بهره وری سیستم را ندارد . در واقع Joint venture گره کارهای سفارشی (جایی که در این سالها همیشه دو طرف تولید کننده و مشتری احساس میکنند که ضرر کرده اند) را که در مقالات بررسی صنعت نرم افزار  توسط سایر دوستان بارها به آن اشاره شده است باز خواهد کرد .

در صورتی که تولید کنننده نرم افزار خود را حتی یک درصد در سود آینده سیستم سهیم بداند میتواند با انگیزه بالایی تولید و پشتیبانی را با نهایت ۱۰۰ درصد تلاش خود به انجام برساند که با توجه به ضعف صنعت نرم افزار در فروش انبوه و فروش دوباره و همچنین سایر ضعف ها مثل کمبود سرمایه و نبودن درآمد ثابت این پروژه ها میتوانند برای شرکتهای نرم افزاری انگیزه بالایی ایجاد کنند . ترکیب صنعت فناوری اطلاعات با دیگر صنایع و ایزوله نبودن شرکتهای نرم افزاری بدون شک در آینده باید صورت بگیرد .

زمانی که سود مشتری در واقع به سود شما تبدیل می شود میتوان از سرمایه و نفوذ مشتری در بازار استفاده کافی را برد و این سود زمانی که تلاش دو طرف در قرارداد Joint venture در همدیگر ضرب شود به سرعتی باور نکردنی قابل رشد و توسعه است .

بدون شک سازمانها و ادارات دولتی با توجه به سیاست های اصل ۴۴ قانون اساسی و تصمیم جدی دولت جدید مبنی بر واگذاری کارها به بخش خصوصی میتواند درصدی از درآمدهای خود را به لطف IT وسیستم های بومی کسب کنند و یا بودجه هایی که در این زمینه کسب میکنند در چهارچوب قراردادهای Joint venture به شرکتهای خصوصی و فعال واگذار کنند .

در آن شرایط است که صرف اتمام قرارداد و در آینده به طور کامل رها کردن سیستم نرم افزاری از سوی تولید کنننده به دلیل فشار مشتری و نبود سود پیش نخواهد آمد .
در شرایط فعلی کشور و بازار نرم افزار بستر فناوری اطلاعات شبیه قالیچه ای است که مشتری و تولید کننده آن را به سمت خود می کشند و نفع طرف مقابل زیان طرف دیگر را به همراه دارد قراردادهای Joint venture میتواند کلید این کلاف سردرگم باشد به شرطی که دو طرف با این نوع قراردادها آشنایی کاملی داشته باشند و به درک درستی از موضوع برسند .

منابع :

 

با ما باشید